Wokół Konstytucji 3 maja narosła godna pochwały i docenienia patriotyczna aura. Jako najwyższy akt prawny, który de facto nigdy w pełni nie wszedł w życie, dokument ten stał się istotnym symbolem tożsamościowym Polaków, a nie mechanizmem realnie organizującym władzę publiczną na naszym terytorium. Ta narodowa legenda pełni fundamentalną rolę w naszej zbiorowej wyobraźni. To zjawisko niewątpliwie korzystne. Niemniej jednak mylenie historycznego i lokalnego „manifestu nadziei” z nowoczesnym narzędziem ograniczania władzy publicznej prowadzi do niezrozumienia istoty współczesnego konstytucjonalizmu.