Generalnie kierownikom nie należy się dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych. Nie oznacza to jednak, że zawsze nie mają prawa do rekompensaty za dłuższą pracę. Kiedy ono powstaje?
Warunkiem nieodpłatnego świadczenia przez kierownika pracy w godzinach nadliczbowych jest zaistnienie szczególnych potrzeb leżących po stronie zakładu pracy uzasadnionych niecodziennymi okolicznościami. Sąd Najwyższy uznał za błędną tezę, że w przypadku pracownika na stanowisku kierowniczym powszechny wymiar czasu stanowi jedynie pewne minimum i że w związku z tym wykonywanie pracy poza owym minimum – czy to na skutek poleceń przełożonego, czy też z własnej inicjatywy pracownika – nie stwarza podstawy do osobnego wynagrodzenia.
Pracownicy, o których mowa w art. 1514 k.p., nie mogą być pozbawieni prawa do dodatkowego wynagrodzenia, jeżeli są zmuszeni do systematycznego przekraczania normalnego, obowiązującego ich czasu pracy (wyrok SN z 14 grudnia 2004, II PK 106/04). Z uwagi na powyższe należy przyjąć, że jeżeli piastowanie stanowiska kierowniczego wymaga od pracownika stałego przekraczania normalnego czasu pracy, to wówczas będzie przysługiwało temu pracownikowi wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, ponieważ stałe świadczenie pracy w przedłużonym czasie pracy nie należy do jego obowiązków.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.