AI

Pracownicy coraz chętniej usprawniają swoją pracę za pomocą sztucznej inteligencji, często wprowadzając do chatbotów poufne informacje przedsiębiorstwa. Naruszenie tajemnicy firmy może skutkować zwolnieniem z pracy.

Niektóre big-techy oferują darmową subskrypcję na 12 miesięcy, wszystko dla studentów i studentek z ważną legitymacją i adresem e-mail z uczelni, i dlatego tzw. spółdzielnie piszące prace licencjackie i magisterskie straciły klientów. Zmienia się wiele w akademii, dlatego potrzeba implementacji polityki dotyczącej AI stała się koniecznością, a nie dodatkiem do regulaminów studenckich.

AI w szkolnictwie wyższym przestaje być ciekawostką, a staje się realną siłą zmieniającą sposób studiowania. Polskie uczelnie próbują odnaleźć się w rzeczywistości zdominowanej przez AI i nowe technologie wpływające na cały proces kształcenia.

Dla wielu osób ChatGPT stał się wirtualnym adwokatem. Prawnicy już mówią o spadku popytu na niektóre usługi, gdyż AI szybko potrafi udzielić porady prawnej czy sporządzić pismo. Czy to początek końca tego zawodu? W żadnym wypadku. Ale trzeba być gotowym na zmiany.

Brytyjski startup Builder.ai, wspierany finansowo m.in. przez Microsoft i katarski fundusz majątkowy, ogłosił upadłość w 2025 roku, pozostając z ogromnymi długami. Jego „sztuczna inteligencja” okazała się zespołem 700 inżynierów z Indii, udających chatboty.

Ponad 230 milionów ludzi tygodniowo pyta ChatGPT o zdrowie. Teraz OpenAI idzie krok dalej i uruchamia ChatGPT Health – moduł, który pozwala analizować dokumentację medyczną i dane z aplikacji zdrowotnych. Skala projektu i dostęp do wrażliwych danych rodzą pytania o bezpieczeństwo, granice odpowiedzialności i rolę lekarzy. Jak będzie wyglądał moduł? I czy Polacy mogą już z niego korzystać?

Jest takie powiedzenie, że jeżeli coś jest do wszystkiego, to nie nadaje się do niczego. Gdyby zastosować je do ChataGPT oraz innych powszechnie dostępnych dużych modeli językowych, to należałoby przyjąć, że nie nadają się one zbytnio do zastosowań prawniczych. Można odnieść wrażenie, że takie zdanie podziela większość prawników. U źródeł tej opinii leży nie tylko fakt, że korzystanie z omawianych tu modeli może prowadzić do naruszenia obowiązku poufności (który ciąży przecież na przedstawicielach poszczególnych zawodów prawniczych), ale również ich skłonność do zmyślania (halucynacji) oraz przekonanie o braku możliwości przeprowadzenia przez duże modele językowe wieloetapowego rozumowania prawniczego.