Jan Wróbel

I komu szkodzi takie radzenie? – można by zapytać. Otóż zupełnie nikomu. Miłe hobby, oparte co prawda na dziwnym przekonaniu, że premierzy, prezydenci i ministrowie czytają pouczenia komentatorów od polityki i z energią krzyczą: „Jak ja mogłem na to nie wpaść!”. I z nie mniejszą – wprowadzać w życie wnioski tych, którzy wpadli i wspaniałomyślnie je opisali.

Rotacje w rządzie Donalda Tuska są częste i kto wie, kto jeszcze wsiądzie na rządową karuzelę. A także z niej zsiądzie. Zsiadanie przydarza się teraz Maciejowi Berkowi, a jego domniemana nominacja na sędziego Trybunału Konstytucyjnego wzbudziła ożywczą dyskusję. Otóż przyznam się: nie dziwię się, że Berek zgodził się przyjąć propozycję powyższą.

Kiedy przekroczy się pewien poziom nasycenia narracji politycznej bzdurami, grozi nieodwracalne zmącenie roztworu. I nikt już nie jest w stanie odcedzić bzdur od prawdziwego dorobku i sensownych idei. To właśnie przydarzyło się politykom PiS.

Niedawno cała Polska wsłuchiwała się w głos ćwiczebnych syren. Tyle że niedługo później syreny zawyły już nie w ramach ćwiczeń – w Lublinie. Decyzję o ich uruchomieniu rekomendowało właśnie RCB. Sieć syren zadziałała w środku nocy sprawnie. Trudno jednak nie zadać pytania, jakich korzyści spodziewamy się po sprawności systemu dźwiękowego ostrzegania przed atakiem rakietowym.

Osoby biorące udział w wymianie zdań na tematy polityczne na platformie X to najprawdopodobniej masochiści. Może wręcz sadomasochiści. Politycy, obawiam się, podpadają pod tę regułę - pisze Jan Wróbel.

Naszą narodową tożsamość zbudowaliśmy na sprzeciwie wobec niewoli i pogardzie dla biernej postawy wobec zła. Napaść Rosji na Ukrainę była zła, odwracanie się od Ukrainy, chociażby nie wiem jak inteligentnie uzasadniane, to wspieranie zła. Polscy zwolennicy niepodległej i zwycięskiej Ukrainy przeżywają jednak ciężkie chwile. Ich postawa wygląda na naiwną i prostoduszną.

Zapaszek ksenofobii, poczucie wyższości nad Ukrainą, zapętlenie się na okropnej zbrodni sprzed 80 lat – to będą nasze problemy, a nie aktywa. I to przez lata. Niemniej negować tej fali emocji nie można. Podobnie jak nie można się spodziewać, że politycy ją zlekceważą. Bo kto ją zlekceważy, przegra.

Polskie media poświęcają trochę uwagi artykułowi opublikowanemu w „Der Spiegel”, dużej i wpływowej niemieckiej gazecie. Autor, Jan Puhl, krytykuje własny rząd za opieszałość w sprawie wypłacania odszkodowań dla wojennych ofiar III Rzeszy.

Obecny układ rządzący nie ma lidera, który może uwiarygodnić podejmowane akcje „rozwiązania problemu w Szpitalu Południowym”. Bo to problem zapyziałej Koalicji Obywatelskiej, a nie tego czy innego szpitala.