Przelicznik dochodu w stosunku do najniższego świadczenia nie może być jedynym kryterium uwzględnianym przez ZUS przy ocenie sytuacji osoby niezdolnej do pracy.
Ubezpieczeni będący w najtrudniejszej sytuacji życiowej bez prawa do renty i możliwości znalezienia zatrudnienia mogą ubiegać się o świadczenie z ZUS przyznawane na specjalnych zasadach. Uprawnienie takie wynika z art. 83 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.). I to właśnie powołując się na ten artykuł, matka ubezwłasnowolnionej 41-letniej kobiety złożyła wniosek o przyznanie takiego wyjątkowego świadczenia. Z dołączonej dokumentacji wynikało, że u jej córki już po ukończeniu studiów ujawniła się na tyle poważna choroba psychiczna, że nie mogła pracować. Kilka prób zakończyło się niepowodzeniem. Dopiero w wieku 33 lat lekarz orzecznik uznał ją za osobę całkowicie niezdolną do pracy. ZUS ustalił, że łączny okres ubezpieczenia wynosił zaledwie 3 lata. W jego ocenie nie było jednak żadnych przeszkód, aby zainteresowana ubiegała się o świadczenie na zasadach ogólnych. Tym bardziej że dochody na jednego członka rodziny były w jej przypadku wyższe niż wysokość najniższej emerytury.
Matka niezdolnej do pracy odwołała się od negatywnej dla siebie decyzji. Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (II SA/Wa 1648/12 wyrok z 19 grudnia 2012 r.).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.