Epidemia Eboli, która rozpoczęła się w Demokratycznej Republice Konga jeszcze w maju, cały czas się nasila – informuje WHO. Z początkiem sierpnia służby odnotowały ponad 3,8 tys. przypadków i 1,7 tys. zgonów.
Epidemia Eboli w DRK nie zwalnia tempa
Początkowo do rozprzestrzeniania się epidemii dochodziło w pięciu strefach zdrowia DRK w prowincjach Ituri, Kiwu Północne i Kiwu Południowe. Teraz obejmuje ona 49 stref położonych w pięciu prowincjach. Ituri pozostaje prowincją najbardziej dotkniętą epidemią, odpowiadając za 88 proc. wszystkich potwierdzonych przypadków i 82,6 proc. zgłoszonych zgonów w całym kraju. W ocenie Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) to obecnie największa epidemia Eboli, jaką kiedykolwiek odnotowano w Demokratycznej Republice Konga.
Ciągły wzrost liczby zachorowań, rozszerzający się zasięg geograficzny i stale wysoka śmiertelność podkreślają szybko zmieniający się charakter tego zagrożenia zdrowia publicznego – stwierdziło WHO.
Wybuch epidemii ma miejsce w złożonym środowisku humanitarnym dotkniętym konfliktami, charakteryzującym się przesiedleniami ludności, dużą mobilnością populacji oraz ograniczonym dostępem do podstawowych usług, w tym opieki zdrowotnej, czystej wody, żywności, schronienia i ochrony. Warunki te zwiększają ryzyko przenoszenia chorób, również w przeludnionych ośrodkach dla osób wewnętrznie przesiedlonych (IDP).
Epidemia niestety wciąż się rozszerza, przekraczając możliwości reagowania – powiedział dziennikarzom w Genewie rzecznik WHO Tarik Jasarevic cytowany przez Euronews. Jak wskazywał, potrzebne jest większe wsparcie finansowe, a także dodatkowe zasoby, aby wzmocnić wszystkie elementy działań. Przy tym wymienił możliwości ośrodków leczenia, zespoły prowadzące dochodzenia w terenie, ekipy odpowiedzialne za bezpieczne pochówki oraz pracowników działających w lokalnych społecznościach.
WHO: bieżąca sytuacja epidemiologiczna w zagrożonych państwach
Od początku wybuchu epidemii zgłoszono 3 823 potwierdzone przypadki zakażenia, 275 podejrzewane, 1 prawdopodobne zakażenie, 1 709 ofiar z powodu zakażenia wirusem i jedną prawdopodobną ofiarę. W Demokratycznej Republice Konga, czyli epicentrum i państwie, które najbardziej jest dotknięte epidemią, potwierdzono dotąd 3 802 przypadki zakażenia wirusem Ebola oraz 1 707 zgonów. Obecnie mówi się także o około 275 podejrzanych przypadkach zakażenia. 727 osób udało się wyleczyć. Na ten moment wskaźnik śmiertelności wynosi 45 proc.
Ognisko choroby rozprzestrzeniło się również na sąsiednią Ugandę. Według danych WHO liczba osób z potwierdzonym zakażeniem w tym kraju wynosi 20. Doszło także do dwóch potwierdzonych zgonów. Władze informują także o jednym możliwym przypadku zakażenia i jeden prawdopodobnej śmierci w wyniku wirusa. 18 osób zostało wyleczonych.
W wyniku podróży jeden przypadek potwierdzony został we Francji. Jednak pacjent przyjęty szybko do szpitala wyzdrowiał i został wypisany z placówki po niecałych dwóch tygodniach leczenia i kolejnych negatywnych wynikach testu PCR.
Pierwsze sygnały o możliwej epidemii pojawiły się 5 maja 2026 r. WHO otrzymała wtedy alert dotyczący nieznanej choroby o wysokiej śmiertelności zgłoszonej w Mongbwalu Health Zone, w prowincji Ituri. W ciągu czterech dni zmarło wówczas co najmniej 4 pracowników ochrony zdrowia. Po tym jak zespół szybkiego reagowania WHO przeprowadził dochodzenie w Mongbwalu i Rwampara Health Zone, 15 maja 2026 r. potwierdzono, że badana choroba jest wywołana przez wirus Bundibugyo (BVD).
Czym jest wirus Bundibugyo?
Wirus Bundibugyo to jedna z odmian choroby Ebola wywołujący ciężką gorączkę krwotoczną. BVD przenosi się na ludzi poprzez bliski kontakt z krwią lub wydzielinami zakażonych dzikich zwierząt (np. nietoperze, małpy i małpiatki). Następnie może zacząć rozprzestrzeniać się poprzez kontakty międzyludzkie.
Okres wylęgania wynosi od 2 do 21 dni. Do momentu pojawienia się objawów osoby nie są zakaźne. Objawy pojawiają się zwykle nagle, obejmując:
- gorączkę,
- zmęczenie,
- bóle mięśni,
- ból głowy i ból gardła.
Inne możliwe objawy to
- wymioty,
- biegunka,
- wysypka,
- objawy niewydolności nerek i wątroby,
- w niektórych przypadkach krwawienia wewnętrzne i zewnętrzne (np. krwawienie dziąseł, krew w stolcu).
W dwóch poprzednich ogniskach Eboli zgłoszonych w Ugandzie i DRK średnie wskaźniki śmiertelności wynosiły od 30 do 50 proc. Ostatnie ognisko BVD zostało zgłoszone 17 sierpnia 2021 r. przez Ministerstwo Zdrowia DRK w Prowincji Orientale. Zgłoszono wówczas łącznie 59 przypadków (38 potwierdzonych i 21 prawdopodobnych), w tym 34 zgony.
Leczenie wirusa Bundibugyo
Trudno jest klinicznie odróżnić chorobę Ebola od innych chorób zakaźnych, takich jak malaria, dur brzuszny, czerwonka, zapalenie opon mózgowych i inne wirusowe gorączki krwotoczne, ponieważ objawy we wczesnym stadium choroby są podobne.
W przeciwieństwie do choroby wywołanej wirusem Ebola Zair, nie istnieje zatwierdzona szczepionka ani specyficzne leczenie przeciw chorobie wywołanej wirusem Bundibugyo. Trwają działania badawczo-rozwojowe mające na celu koordynację prac nad potencjalnymi medycznymi środkami przeciwdziałania epidemii.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu