"Pragnienie miłości" - recenzja

Tłumaczenie hiszpańskiego tytułu filmu Michela Franco mogłoby brzmieć „Życie po Lucii”. Takiego „potem” nie było w planach: choć Lucia nie ukazuje się na ekranie w retrospekcjach, nietrudno domyślić się, że w momencie tragicznej śmierci nie miała więcej niż czterdzieści kilka lat. Właściwy rozmiar straty, która dotknęła spokrewnionych z Lucią bohaterów – jej córkę, nastoletnią Alejandrę, i męża, Roberta – widoczny jest w wymykających się logice zachowaniach żałobników. Dojmująca jest zwłaszcza pierwsza scena, w której Roberto odbiera z warsztatu należący wcześniej do żony samochód. Podczas rozmowy z mechanikiem jest rzeczowy i opanowany. Jednak w czasie postoju na światłach niespodziewanie gasi silnik, wysiada z auta i zatrzaskuje za sobą drzwiczki.