W „Późnej godzinie” Iwana Bunina Rosja rodem z lirycznych romansów zderza się z kataklizmem rewolucji.
Iwan Bunin (1870–1953), pierwszy rosyjski laureat Literackiej Nagrody Nobla (1933), jest pisarzem w dużej mierze – i jak to często bywa, zupełnie niesłusznie – zapomnianym. Nadarza się teraz okazja, by ów nietakt wobec przeszłości unieważnić lekturą. Ukazał się bowiem na naszym rynku tom zawierający tytułowy zbiór opowiadań emigracyjnych Bunina, ocalałe z rewolucyjnej pożogi „Nieszczęsne dni”, czyli fragmenty jego dziennika z lat 1918–1919, oraz nowelkę „Koniec”, wspomnienie dramatycznego pożegnania z Rosją. Pożegnania na zawsze. Wszystko to w porywającym przekładzie Renaty Lis. Tłumaczka opatrzyła teksty Bunina wyczerpującymi komentarzami, jest też autorką pomysłu na takie, a nie inne zestawienie tomu: znamienne i ważne. Jego kompozycja wyjaśnia nam bowiem więcej niż każdy z tych utworów literackich czytany osobno.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.