Iwan Bunin "Późna godzina" - recenzja

Iwan Bunin (1870–1953), pierwszy rosyjski laureat Literackiej Nagrody Nobla (1933), jest pisarzem w dużej mierze – i jak to często bywa, zupełnie niesłusznie – zapomnianym. Nadarza się teraz okazja, by ów nietakt wobec przeszłości unieważnić lekturą. Ukazał się bowiem na naszym rynku tom zawierający tytułowy zbiór opowiadań emigracyjnych Bunina, ocalałe z rewolucyjnej pożogi „Nieszczęsne dni”, czyli fragmenty jego dziennika z lat 1918–1919, oraz nowelkę „Koniec”, wspomnienie dramatycznego pożegnania z Rosją. Pożegnania na zawsze. Wszystko to w porywającym przekładzie Renaty Lis. Tłumaczka opatrzyła teksty Bunina wyczerpującymi komentarzami, jest też autorką pomysłu na takie, a nie inne zestawienie tomu: znamienne i ważne. Jego kompozycja wyjaśnia nam bowiem więcej niż każdy z tych utworów literackich czytany osobno.