Jeśli wynika z przepisów – np. prawa budowlanego czy dotyczącego zagospodarowania przestrzennego – organy publiczne muszą ze sobą współdziałać. Może się jednak zdarzyć, że będzie ono zależało wyłącznie od woli strony. Wówczas nie można go traktować jako typowego uzgodnienia administracyjnego. Autorkami artykułu są Agata Fornalik, adwokat w Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych P.J. Sowisło & Topolewski S.K.A i Angelika Borowiak, aplikant radcowski w tej kancelarii.
Podstawową regulacją nakładającą na organy administracji publicznej obowiązek współdziałania, czy to w formie uzgodnienia, opinii czy innego stanowiska, jest art. 106 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.). Przepis ten nie stanowi jednak samodzielnej podstawy do jego zastosowania, więc każdorazowo trzeba sięgać do prawa materialnego. Potwierdza to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lipca 2017 r. (sygn. akt I OSK 2824/16), w którym czytamy: „Przepis art. 106 par. 1 k.p.a. stanowi o spoczywającym na organie obowiązku zwrócenia się o opinię, zgodę lub wyrażenie stanowiska, w sytuacji gdy obowiązek taki wynika z przepisu prawa materialnego. Unormowanie to nie tworzy samoistnej podstawy do współdziałania z innym organem przy załatwianiu konkretnej sprawy”.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.