Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika po chorobie trwającej dłużej niż 30 dni bez orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na dotychczasowym stanowisku. Czy posiadanie takiego zaświadczenia jest konieczne również w przypadku podjęcia przez pracownika urlopu wypoczynkowego po ustaniu choroby?
Zgodnie z art. 229 par. 2 k.p. w przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, pracownik podlega kontrolnym badaniom lekarskim Dotychczasowa interpretacja tego przepisu zmierzała w kierunku stwierdzenia konieczności skierowania pracownika na badania kontrolne, zarówno przed dopuszczeniem go do wykonywania pracy po ustaniu choroby, jak i przed udaniem się przez niego na zaplanowany wcześniej urlop wypoczynkowy bezpośrednio po zakończeniu okresu niezdolności do pracy.
Sąd Najwyższy w najnowszym orzeczeniu w tej materii (wyrok SN z 20 marca 2008, II PK 214/07), dokonując wykładni przepisu art. 229 par. 2 k.p., zwraca jednak uwagę na sformułowany w nim cel przeprowadzania kontrolnych badań lekarskich, którym jest ustalenie zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. Dotyczy on zatem aspektu wykonywania pracy. Istotą urlopu wypoczynkowego jest natomiast czasowe niewykonywanie pracy przez pracownika na dotychczasowym stanowisku.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.