Dodatkowe zadośćuczynienie przy niezgodnym z prawem zwolnieniu dyscyplinarnym jest możliwe tylko w określonych sytuacjach. Na przykład jeśli pismo uzasadniające taką decyzję prowadziło do celowego wyrządzenia zwalnianemu szkody materialnej lub krzywdy niemajątkowej. Tak orzekł Sąd Najwyższy.
1 marca 2011 r. prezes i członek zarządu spółki zostali zwolnieni dyscyplinarnie z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków skutkujących m.in. narażeniem pracodawcy na szkodę w związku z zawieraniem niekorzystnych umów. Zwolnieni odwołali się do sądu I instancji. Ten orzekł, że pracodawca niesłusznie zdecydował się na zwolnienie dyscyplinarne. Stwierdził, że rozwiązanie umów o pracę doprowadziło do naruszenia dóbr osobistych w postaci dobrego imienia, czci i renomy dobrego menedżera. Sąd zaznaczył też, że zwolnieni działali w granicach dopuszczalnego ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej i nie można im nadać waloru nieracjonalności oraz niegospodarności, co w konsekwencji uzasadniało zasądzenie na rzecz byłych pracowników nie tylko odszkodowań za szkodę majątkową będącą wynikiem tych naruszeń, ale także zadośćuczynień. Każdy z nich otrzymał po 90 tys. zł odszkodowania.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.