Pracownik ma prawo do zwolnienia go z pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia na czas niezbędny do wykonania określonej czynności wynikającej z jego funkcji związkowej (art. 25 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych). Czy wszyscy członkowie związku zawodowego mogą korzystać z tego uprawnienia i od czego zależy czas takiego zwolnienia?
Z literalnego brzmienia przepisu art. 25 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych zwolnienie od pracy przysługuje pracownikowi – związkowcowi w celu wykonania czynności doraźnej, związanej z zajmowaną przez niego funkcją związkową, która to czynność nie może być wykonana w czasie wolnym od pracy. Wskazuje się tutaj na czynności jednorazowe albo incydentalne, na przykład w postaci konieczności uczestnictwa działacza związkowego w rozprawie sądowej bądź pracy w zespole problemowym.
W literaturze prawniczej reprezentowany jest pogląd, iż przepis ten odnosi się ogólnie do pracowników, którzy pełnią poza zakładem pracy funkcję związkową. Ustawa nie precyzuje, o jaką funkcję chodzi, ani też na jakim szczeblu organizacyjnym powinien być zatrudniony pracownik, aby przysługiwało mu zwolnienie od pracy. W związku z tym uprawnione wydaje się twierdzenie, że nie ma znaczenia, czy konkretna funkcja ma charakter statutowy, czy tylko doradczy, oraz czy jest piastowana na szczeblach lokalnych czy też ogólnokrajowych, decydujący jest bowiem fakt pełnienia tej funkcji poza zakładem pracy.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.