Jeffrey Eugenides "Intryga małżeńska" - recenzja

W świecie opisanym przez Jeffreya Eugenidesa do kina chodzi się na filmy Felliniego, a do poduszki czyta się Rolanda Barthesa. „Intrygę małżeńską”można więc potraktować jako ironiczny komentarz do intelektualnej płycizny pokolenia wychowanego na serwisach społecznościowych i stacjach muzycznych, w których nawet nie puszcza się już muzyki. Można, ale wcale nie trzeba, bo i nie o tym powieść Eugenidesa wszak traktuje. Sam autor wywodzi się ze środowiska akademickiego, więc świat przez siebie przedstawiony poznał empirycznie i trudno zarzucić mu ostentacyjną pretensjonalność, choć momentami wydaje się o nią zahaczać. Nie brak też w trzeciej powieści amerykańskiego pisarza wątków autobiograficznych i parę co bardziej oczywistych przykładów można odszukać bez trudu.