Radni gmin, powiatów i sejmików województw wciąż mają wiele wątpliwości i problemów przy tworzeniu uchwał dotyczących diet oraz w sprawie zwrotu kosztów podróży. Świadczy o tym duża liczba rozstrzygnięć nadzorczych wojewodów unieważniających takie akty, a także wyroków sądów administracyjnych, które rozstrzygają spory. Jak zatem prawidłowo określić zasady przyznawania tych świadczeń, jaka powinna być ich wysokość? Analizujemy orzecznictwo i wskazujemy najczęściej popełniane błędy.
Radnemu przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży służbowych na zasadach ustalonych przez radę gminy – tak wynika z art. 25 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym (dalej: u.s.g.). Analogiczna regulacja obowiązuje w ustawie o samorządzie powiatowym (dalej: u.s.p.) i ustawie o samorządzie województwa (dalej: u.s.w.).
Wiele samorządów, rozpoczynając kadencję, postanowiło na nowo uregulować kwestie diet, chociaż niekoniecznie musiało to robić. W myśl orzecznictwa bowiem uchwała w sprawie diet zachowuje ważność także po zakończeniu kadencji organu stanowiącego, który ją uchwalił, a adresatami jej przepisów nie są wyłącznie osoby sprawujące mandat w dacie podjęcia konkretnej uchwały (por. rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody śląskiego z 31 lipca 2024 r., nr NPII.4131.1.674.2024). Inne – po kilku miesiącach – dochodzą do wniosku, że trzeba je uregulować inaczej niż ustalili to poprzednicy.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.