Autopromocja

Ustawa z 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (część III – ostatnia) [KOMENTARZ]

nauczyciel
Dużo miejsca w komentarzu poświęcono przepisom dotyczącym zmian w zasadach przyznawania urlopu wypoczynkowego. ShutterStock
20 września 2018

Ustawa z 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 967) – wyciąg. W ostatniej części komentarza do znowelizowanych przepisów Karty nauczyciela omówione zostaną zmiany dotyczące uprawnień nauczycieli.

I tak, nauczyciel przeniesiony w stan nieczynny zachowuje prawo do comiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego oraz prawo do innych świadczeń pracowniczych, w tym dodatku wiejskiego do czasu wygaśnięcia stosunku pracy. Stan nieczynny jest szczególnym rozwiązaniem przyjętym w pragmatyce zawodowej. Nauczyciel, chociaż nie realizuje zajęć (bo nie ma takiego obowiązku), otrzymuje wynagrodzenie. Przy czym jego stosunek pracy podlega zawieszeniu na okres sześciu miesięcy, a po tym czasie zatrudnienie wygasa. Od tego mechanizmu rozpocznie się omawianie zmian w Karcie nauczyciela wprowadzone ustawą z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (dalej nowelizacja). 

Ta właśnie nowelizacja zlikwidowała dodatki socjalne (m.in. prawo do: lokalu mieszkalnego, osobistego użytkowania działki gruntu szkolnego i zajmowania mieszkań w budynkach szkolnych i użytkowanych przez szkoły). Spośród tego typu składników pensji pozostawiono jedynie dodatek wiejski. Przysługuje on nauczycielowi posiadającemu kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela zatrudnionemu na terenie wsi lub w mieście liczącym do pięciu tysięcy mieszkańców. Wynosi on 10 proc. wynagrodzenia zasadniczego. Organ prowadzący szkołę może podwyższyć ten dodatek zatrudnionemu na terenie wiejskim, na którym jest deficyt kadr.

Autopromocja
381367mega.png
381364mega.png
381208mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.