Wystawka przed sklepem to miejsce sprzedaży, nawet jeśli kasa jest w budynku. Trzeba więc płacić

Lato sprzyja działalności sezonowej

Lato to okres, w którym znacząco wzrasta popularność sprzedaży prowadzonej na targowiskach. W miejscowościach wypoczynkowych jest to również czas rozkwitu działalności sezonowej. Na deptakach i w miejscach cieszących się zwiększonym zainteresowaniem turystów pojawiają się stragany, kioski i namioty, a osoby prowadzące sklepy wystawiają towar na zewnątrz, by zachęcić przechodniów do wejścia. Osoby rozpoczynające tego rodzaju działalność często zapominają o tym, że jej prowadzenie może wiązać się z koniecznością uiszczenia opłaty targowej. Choć jej istnienie jest raczej powszechnie wiadome, to nie każdy ma świadomość, że obowiązek jej uiszczenia powstaje nie tylko w przypadku prowadzenia handlu na targowisku w potocznym rozumieniu.

Targowisko to każde miejsce, w którym jest prowadzona sprzedaż

Opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. Warto jednak pamiętać o tym, że przez targowisko rozumie się w tym wypadku wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż. Opłacie tej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub w ich częściach, co wprost wynika z art. 15 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Innymi słowy, targowisko to każde miejsce znajdujące się poza budynkiem lub jego częścią, w którym jest prowadzona sprzedaż. To jednak nie koniec komplikacji. Istotne jest również to, że prowadzenie sprzedaży w budynku nie wyklucza automatycznie konieczności uiszczenia opłaty targowej w sytuacji, gdy sprzedawca decyduje się na eksponowanie swojego towaru na zewnątrz budynku.

POLECAMY: Więcej pieniędzy w samorządach, ale mniej niezależności

Bez znaczenia jest to, gdzie stoi kasa

Konieczność objęcia opłatą tzw. wystawek organizowanych przed sklepami była wielokrotnie przedmiotem analizy nie tylko organów podatkowych, ale i sądów administracyjnych. Podatnicy będący stronami tego rodzaju sporów argumentowali, że prowadzą sprzedaż wyłącznie wewnątrz budynków, a zewnętrzna ekspozycja towaru nie jest odrębnym miejscem handlu. Ten argument nigdy nie został jednak uznany za słuszny, a sądy wielokrotnie wskazywały, że sformułowanie „dokonujących sprzedaży”, którego ustawodawca użył w przepisie należy interpretować szeroko. Obejmuje ono wszelkie czynności podejmowane w celu dokonania sprzedaży, a w szczególności oferowanie produktów, rozpakowanie i składowanie na stoisku, czy oczekiwanie na kontrahentów. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 czerwca 2019 r. (sygn. akt II FSK 2659/17) wskazał, że Zdarzeniem prawnym, z którym przepisy ustawy podatkowej wiążą obowiązek uiszczenia opłaty targowej, jest dokonywanie sprzedaży, za którą uważa się już wyjście z ofertą sprzedaży polegającej na wystawieniu towaru. Bez znaczenia jest natomiast to, że sprzedaż co do zasady prowadzona jest wewnątrz budynku, a na zewnątrz znajduje się jedynie „wystawka”, która ma zachęcić klientów do wejścia i zakupu.

O wysokości opłaty decyduje rada gminy

Przypomnijmy, że zarówno o wprowadzeniu na swoim terenie opłaty targowej, jak i o jej wysokości decyduje rada gminy. Jest w tym zakresie jednak ograniczona przez maksymalną wysokość opłaty targowej określaną corocznie przez Ministra Finansów. Wysokość ta jest uzależniona od wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w I półroczu danego roku. W 2025 roku wyniósł on w stosunku do I półrocza 2024 r. 104,5, co oznacza wzrost cen o 4,5%. To przełożyło się na wzrost stawek maksymalnych podatków i opłat lokalnych na 2026 r., w tym stawki opłaty targowej. W 2026 roku wynosi ona 1176,67 zł. Warto pamiętać, że jest to stawka opłaty dziennej.