Wydatkowanie środków z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) przeznaczonych na realizację indywidualnego programu rehabilitacji (IPR) musi służyć zmniejszaniu ograniczeń zawodowych pracownika z dysfunkcją zdrowotną. Jeśli wymóg ten nie jest spełniony, to poniesiony przez firmę koszt powinien być pokryty ze środków własnych.
Tak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA), który odrzucił skargę kasacyjną złożoną przez przedsiębiorcę. Kupił on za 90 tys. zł samochód dla pracownika z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, który jest zatrudniony jako przedstawiciel handlowy. Wydatek ten zakwalifikował jako koszt poniesiony na realizację IPR, który z kolei jest finansowany ze środków ZFRON. Pracodawca wystąpił potem do prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) o uznanie tego wydatku za pomoc de minimis i wydanie zaświadczenia potwierdzającego ten fakt. Jednak ten odmówił, a decyzja ta została podtrzymana przez ministra pracy i polityki społecznej.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.