Na czym polega różnica pomiędzy najmem i dzierżawą

Zgodnie z art. 659 kodeksu cywilnego przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Z kolei na podstawie umowy dzierżawy wydzierżawiający również zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz nie tylko do używania, lecz również do pobierania pożytków, w zamian za umówiony z dzierżawcą czynsz (art. 693 kodeksu cywilnego).

Zasadnicza zatem różnica pomiędzy powyższymi typami umów sprowadza się do tego, że dzierżawa zakłada nie tylko korzystanie z rzeczy, lecz również pobieranie z niej pożytków. Należy przy tym odnotować, że pojęcie pożytków rzeczy zostało zdefiniowane w art. 53 kodeksu cywilnego. Pożytkami naturalnymi rzeczy są jej płody i inne odłączone od niej części składowe, o ile według zasad prawidłowej gospodarki stanowią normalny dochód z rzeczy. Pożytkami cywilnymi rzeczy z kolei są dochody, które rzecz przynosi na podstawie stosunku prawnego. Mając na uwadze tak ukształtowaną definicję pożytków rzeczy, należy każdorazowo zweryfikować, czy przedmiot danej umowy może w ogóle przynosić pożytki. Przykładowo, jeżeli dany przedsiębiorca chce odpłatnie i na własne potrzeby korzystać z określonego urządzenia osoby trzeciej (na przykład maszyny produkcyjnej), to zawarcie w tym celu umowy dzierżawy może być wątpliwe. Urządzenie bowiem, jako takie, nie rodzi bowiem zasadniczo pożytków w rozumieniu powołanego wyżej przepisu.