O wyjściu Grenlandii – podobnie jak Wielkiej Brytanii – zdecydowali mieszkańcy w referendum.
Opuszczenie Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię to pierwszy przypadek od 1952 r., gdy zawiązano Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, kiedy liczba członków organizacji maleje, a nie rośnie. Ale terytorium Wspólnoty w nocy z piątku na sobotę zmniejszy się nie po raz pierwszy. Wcześniej z mapy Unii lub jej poprzedników zniknęły Algieria, Grenlandia i Saint-Barthélemy oraz – przejściowo – Saint-Martin.
We francuskim systemie kolonialnym Algieria miała specjalny status, będąc formalnie częścią Republiki Francuskiej. Jej specjalną pozycję w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej regulował art. 227 Traktatu rzymskiego. Paryż dążył do zintegrowania algierskich departamentów zamorskich, aby docelowo od strony prawnej nie było żadnej różnicy między Algierem i Oranem a Marsylią czy Bordeaux. Sprawę skomplikował wybuch wojny o niepodległość, zakończonej uznaniem przez Paryż w 1962 r. niezależności Algierii. Nowy kraj nie mógł pozostać częścią EWG, choć niektóre przepisy przejściowe obowiązywały jeszcze do 1968 r.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.