W Austrii nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców regulowane jest przez szereg przepisów wydawanych przez poszczególne landy. Wszystkie traktują jednak w tej kwestii obywateli UE na równi z własnymi obywatelami.
Podstawowym aktem prawnym regulującym zakup nieruchomości w Austrii jest kodeks cywilny. Ważne są też ustawy landowe (Grundverkehrsgesetz), które regulują nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców. Takich ustaw jest dziewięć, czyli tyle, ile krajów związkowych. Ich treść jednak nie różni się znacząco. Generalnie bowiem obywatele UE nie muszą uzyskiwać dodatkowych zezwoleń na nabywanie nieruchomości i zawieranie umów najmu.
Nabycie nieruchomości
Na gruncie prawa austriackiego rozróżnia się współwłasność (Miteigentum) oraz własność mieszkania (Wohnungseigentum). Oznacza to, że współwłaściciel nieruchomości ma prawo do wyłącznego użytkowania określonej części obiektu (np. mieszkania) i wspólnego użytkowania części wspólnych budynku (takich jak klatki schodowe, korytarze, wejścia, ogród). Nabycie nieruchomości wymaga formy pisemnej. Dla ważności takiej umowy wymagane jest jednak potwierdzenie przez notariusza lub sąd podpisów stron umowy. Aby doszło do przeniesienia prawa własności nieruchomości, transakcja (np. umowa kupna nieruchomości) musi zostać zgłoszona do ewidencji gruntów.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.