Sędzia musi orzekać nawet niezgodnie z sumieniem

Niezawisłość sędziów
Sędzia niepodzielający oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu sądu II instancji staje przed moralnym dylematem – albo orzeknie zgodnie z oczekiwaniami sądu odwoławczego, ale wbrew sumieniu, albo pozostanie w zgodzie z przekonaniami i narazi się na wytyk judykacyjny, a nawet na postępowanie dyscyplinarneShutterStock
14 lutego 2014

Związanie sądu oceną prawną dokonaną przez sąd II instancji może naruszać niezawisłość sędziowską – twierdzą sami zainteresowani. Czy tak jest, rozstrzygnie Trybunał Konstytucyjny

1671563-.jpg
Zasady orzekania w II instancji
dr Bartłomiej Opaliński
dr Bartłomiej Opaliński, prawnik, Uczelnia Łazarskiego w Warszawie

Po uchyleniu wyroku na skutek apelacji sprawa wraca do sądu I instancji. Ten, rozpatrując ją ponownie, jest – zgodnie z art. 386 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego – związany oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, które sąd II instancji sformułował w uzasadnieniu wyroku. Przepis ten narusza m.in. konstytucyjną zasadę trójpodziału władzy oraz wkracza w niezawisłość sędziowską – twierdzi Sąd Rejonowy w Koninie i zwraca się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego.

Pozostało 99% treści
Wybierz pakiet i czytaj bez ograniczeń.

Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Autopromocja
381453mega.png
381439mega.png
381484mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.