Niech państwo nie wyjeżdża mi z zaufaniem do organów

Oczywiście, najpoważniejsza jest sprawa zaufania do organów państwa. Nie ma żadnego powodu do tego, by między obywatelem lub instytucjami prywatnymi a państwem lub jego organami występowała zasada zaufania. Tym bardziej nonsensowne jest mówienie o pogłębieniu owego zaufania, jakby ono już występowało – nie można wszak pogłębić czegoś, czego nie ma. Zaufanie do organów państwa zakłada, że występuje też nieufność do organów państwa. Otóż relacje tego rodzaju nie występują w związkach z instytucjami państwa. Państwo nie jest od tego, żebym mu ufał, ale od tego, żeby w miarę sprawnie załatwiać sprawy, które znajdują się w jego kompetencji czy też w kompetencji jego instytucji przedstawicielskich zwanych organami. Sprawnie oraz zgodnie z prawem i przepisami.