Pracodawcy często korzystają z metod alternatywnego zatrudniania pracowników. Jedną z nich jest tzw. outsourcing.
Koncepcję zatrudnienia zewnętrznego wymyślono po to, aby osiągnąć ten sam efekt, co przy pracy tymczasowej (korzystanie z zewnętrznej siły roboczej) - jednak bez ograniczeń płynących z ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Zgodnie z tą ustawą bowiem, pracownik tymczasowy może wykonywać określone zadania u jednego pracodawcy tylko przez okres 12 miesięcy w ciągu trzech lat. Pracę tymczasową należy konsultować ze związkami zawodowymi i nie można z niej korzystać, jeżeli przedtem zwalniało się pracowników z przyczyn ich niedotyczących. Są to tylko niektóre z rygorów tej ustawy.
Z drugiej strony definicja pracy tymczasowej zawarta we wspomnianej ustawie jest bardzo wąska. Można zadać pytanie, co zrobić z pracą zewnętrzną, która nie mieści się w tej definicji? Czy w ogóle można do niej stosować ustawę? Z pewną dozą ryzyka można twierdzić, że jeżeli dane zadania nie mieszczą się w definicji pracy tymczasowej sformułowanej w ustawie, to można skorzystać w celu ich wykonywania z pracowników zewnętrznych, nie stosując tej ustawy.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.