Problemem, który pojawia się w praktyce, jest kwalifikacja spółki cywilnej jako pracodawcy. Co oczywiste, spółka ta nie ma osobowości prawnej. Zgodnie jednak z art. 3 k.p. pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Uznanie danego podmiotu za pracodawcę nie jest więc uzależniona od posiadania osobowości prawnej.
Jak wskazał SN, za pracodawcę w rozumieniu art. 3 k.p. należy uważać taką jednostkę organizacyjną, która jest uprawniona do samodzielnego zatrudnienia pracowników, do nawiązywania i rozwiązywania z nimi stosunku pracy (uchwała SN z 16 listopada 1977 r. I PZP 47/77).
W rezultacie nie uznaje się za pracodawcę podmiotu (jednostki), której kierownik zawiera umowy o pracę wyłącznie na podstawie upoważniania od wspólników spółki cywilnej. W innym orzeczeniu wskazano, że pracownik w pozwie przeciwko spółce cywilnej powinien wskazać nie tylko spółkę, lecz także wszystkich jej wspólników, ponieważ do egzekucji konieczny jest tytuł wykonawczy wydany przeciwko wszystkim wspólnikom (wyrok SN z 10 maja 1996 r., I PRN 63/95). Czy spółkę cywilną można uznać więc za pracodawcę?
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.