Dzięki podwyżce płacy minimalnej oraz waloryzacji rent i emerytur, w 2018 roku wzrosły także świadczenia chorobowe.
Chorej osobie przysługuje kilka rodzaju świadczeń, zależnych od stopnia niezdolności do pracy.
Pracownik, który z powodu choroby stał się czasowo niezdolny do pracy, przez pierwszy okres choroby, czyli 33 dni, otrzyma wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy, a od 34 dnia firmę wyręcza ZUS i wypłaca osobom ubezpieczonym zasiłek chorobowy.
Podstawę wymiaru wynagrodzenia i zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacane pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jednak podstawa ta nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia pracowników, po pomniejszeniu o kwotę odpowiadającą 13,71 procent, czyli składkom na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika. W 2018 roku wysokość minimalnego wynagrodzenia wzrosła do 2 100 zł, w efekcie najniższa podstawa wyniesie w 2018 roku (2 100 zł - 287,91 zł = 1 812,09 zł), a same świadczenia:
- wynagrodzenie chorobowe: 80 proc. lub 100 proc. podstawy wymiaru zasiłku, czyli w 2018 roku 1 449,68 zł lub 1 812,1zł,
- zasiłek chorobowy: 70 proc., 80 proc. lub 100 proc. podstawy wymiaru zasiłku, czyli w 2018 roku 1 268,47 zł, 1 449,68 zł lub 1 812,1zł.
Większość chorych pracowników otrzyma wynagrodzenie i zasiłek w wysokości 80 procent normalnego wynagrodzenia, które ulegają jednak obniżeniu do 70 proc., gdy chory przebywa w szpitalu. Na 100 proc. świadczenia mogą liczyć tylko ofiary wypadku przy pracy, chore kobiety w ciąży i osoby oddające komórki bądź narządy.
Niezdolny do pracy może jednak pobierać zasiłek chorobowy przez okres nie dłuższy niż 182 dni, a w przypadku gruźlicy oraz gdy niezdolność do pracy przypada na okres ciąży - przez maksymalnie 270 dni.
Jeżeli po tym okresie ubezpieczony nadal jest niezdolny do pracy, ale dalsze leczenie może umożliwić mu powrót do aktywności zawodowej, to taka osoba otrzyma . Zostaje ono przyznane na okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy i wynosi:
- 90 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za okres pierwszych 3 miesięcy, czyli 1 630,89 zł w 2018 roku,
- 75 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za pozostały okres, czyli 1 359,07 zł w 2018 roku,
- 100 proc. jeśli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży, czyli 1 812,1 zł w 2018 roku .
Ponadto wynosi 60 proc., 80 proc. lub 100 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, czyli w 2018 roku najniższe świadczenia wyniosą 1 087,26 zł, 1 449,68 zł lub 1 812,1zł.
Natomiast wynosi 80 proc. podstawy wymiaru zasiłku, czyli w 2018 roku 1 449,68 zł.
Jeżeli lekarz orzecznik ZUS uzna, że pracownik utracił zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, to może przyznać ubezpieczonemu rentę z tytułu niezdolności do pracy.
Wysokość renty zależy od kwoty bazowej obowiązującej w momencie przyznawania świadczenia, ilości udowodnionych okresów składkowych i nieskładkowych oraz od zarobków uwzględnianych w podstawie wymiaru renty.
Natomiast ustawodawca ustalił minimalną wysokość najniższej renty z tytuły niezdolności i od 2017 roku świadczenie to było wypłacane w wysokości 1000 zł. W 2018 roku wskaźnik waloryzacji rent i emerytur wynosi 102,98 proc., a to oznacza, że świadczenia wzrosły od marca o 2,98 proc. W efekcie najniższa renta z tytułu niezdolności do pracy wzrosła z 1000 zł do 1029,80 zł (podwyżka o 29,80 zł), a przeciętna o około 47,84 zł, czyli z 1605,22 do 1653,06 zł (według danych MRPiPS).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu