Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego w interpretacji z 24 września 2007 r. (nr PO2/423-151/07/77154) stwierdził, że wyposażenie przedstawicieli medycznych w ubrania z logo firmy lub logo produktu leczniczego są jedną z form reprezentacji i tym samym wydatki z tym związane nie stanowią kosztów podatkowych w CIT od 2007 roku. Czy taka interpretacja jest właściwa?
Naczelnik nie podzielił stanowiska spółki, że zadaniem takiego ubioru jest reklama firmy lub konkretnych produktów wobec osób, które odwiedzają przedstawiciele, a także wobec zewnętrznego kręgu odbiorców, którzy mogą zaobserwować znak spółki na ubiorze przedstawiciela.
Naczelnik w ramach uzasadnienia interpretacji wskazał na brak definicji w ustawie o CIT pojęć reklama i reprezentacja i w celu ich zdefiniowania posłużył się wykładnią językową zawartą w słowniku języka polskiego. Na marginesie naczelnik jedynie zauważa, że reklama produktów leczniczych jest zdefiniowana w art. 52 ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, zgodnie z którym reklamą jest działalność polegająca na informowaniu lub zachęcaniu do stosowania produktu leczniczego, mająca na celu zwiększenie liczby przepisywanych recept, dostarczaniu, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych. W myśl tego przepisu, reklama w szczególności obejmuje reklamę produktu leczniczego kierowaną do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi; odwiedzanie osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi przez przedstawicieli handlowych lub medycznych.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.