Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, a w efekcie amortyzacja od ich wartości początkowych, to dla wielu podatników istotne pozycje w rozliczeniach podatkowych. W praktyce niejednokrotnie przedsiębiorcy mają wątpliwości co do tego, które składniki majątku stanowią środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a które nie mają takiego statusu. Z kolei, jeżeli zostaną one prawidłowo zidentyfikowane, to często pojawia się pytanie, jak wyznaczyć ich wartość początkową.
Zagadnienia o wielkim znaczeniu dla rozliczeń w CIT i PIT
Niejednokrotnie obserwuję w praktyce, że podatnicy na wszelki wypadek zaliczają wydatki do wartości początkowej, zamiast ujmować je na bieżąco w kosztach podatkowych.
Niekiedy dotyczy to niemałych kwot. Zdaje się to bezpieczniejszym rozwiązaniem, jednak tak jest tylko pozornie. Należy bowiem pamiętać, że organ podatkowy ma prawo weryfikować wartość początkową składnika majątku, a w efekcie również ją kwestionować – aż do przedawnienia się zobowiązania podatkowego za rok, w którym był uwzględniony w kosztach podatkowych ostatni odpis amortyzacyjny. Stwierdzenie, że doszło do zawyżenia wartości początkowej, często prowadzi do utraty przynajmniej części kosztu, gdyż po przedawnieniu się roku, w którym dany koszt mógł być ujęty w rachunku podatkowym w sposób bezpośredni, podatnik nie odzyska już możliwości jego aktywacji podatkowej, a organ pomniejszy jego wartość o odpowiednią część wartości początkowej i koszty definiowane takimi odpisami. Warto o tym pamiętać.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.