W Krakowie zmarł w poniedziałek Jerzy Nowosielski, jeden z najwybitniejszych współczesnych malarzy. Miał 88 lat. Malował akty kobiece, pejzaże, obrazy abstrakcyjne. Wiele jego prac było inspirowanych sztuką bizantyjską.

"Dla mnie był przyjacielem, mentorem, a od czasu kiedy umarł mój ojciec, był drugim ojcem. To, że był wielkim malarzem, wiedzą wszyscy, ale przede wszystkim był wspaniałym człowiekiem. Jemu udało się połączyć sztukę Wschodu i sztukę Zachodu" - powiedział PAP przyjaciel i opiekun artysty, Andrzej Starmach.

Nowosielski urodził się 7 stycznia 1923 r. w Krakowie. Uprawiał malarstwo ścienne, sztalugowe, rysunek oraz scenografię. Stworzone przez niego ikonostasy, drogi krzyżowe, wizerunki Chrystusa i Bogurodzicy należą do najwybitniejszych osiągnięć współczesnej sztuki sakralnej.

W czasie okupacji Nowosielski rozpoczął naukę w krakowskiej Kunstgewerbeschule, którą przerwał po dwóch latach i w 1942 r. wstąpił do wspólnoty monastyru św. Jana Chrzciciela pod Lwowem. W nowicjacie spędził tylko kilka miesięcy, z powodu choroby musiał wrócić do Krakowa. W Ławrze zetknął się z ikonami i ikonopisaniem. W roku 1945 zapisał się na wydział malarstwa Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Krakowie (obecnie ASP) w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa, ale przerwał studia i dyplom uzyskał eksternistycznie dopiero w 1961 r.

Od 1947 r. był asystentem Tadeusza Kantora

Od 1947 r. był asystentem Tadeusza Kantora, po trzech latach wyjechał do Łodzi, gdzie był kierownikiem artystycznym Państwowej Dyrekcji Teatrów Lalek. Związał się z Grupą Młodych Plastyków (I Grupa Krakowska), a od roku 1957 był członkiem-współzałożycielem II Grupy Krakowskiej. W latach 1957-1962 wykładał w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, a od 1962 do emerytury w 1993 r. - w krakowskiej ASP.

W 1948 r. uczestniczył w Wystawie Sztuki Nowoczesnej zorganizowanej w krakowskim Pałacu Sztuki. Przełomowy dla Nowosielskiego był udział w 1955 r. w wystawie "dziewięciu nowoczesnych" w Krakowie, po której jego obrazy trafiły na biennale w Wenecji.

Jest autorem kilku tysięcy rysunków

Malował akty kobiece, martwe natury, pejzaże, obrazy abstrakcyjne. Jest autorem kilku tysięcy rysunków.

Postacie kobiet - charakterystyczne dla całej twórczości Nowosielskiego - przedstawione są ze skrępowanymi rękami, nogami, zwisające z trapezów i trzepaków, przytroczone do pręgierza lub na szafocie. Są wśród nich także przyjmujące bezwstydne pozy sportsmenki.

Największy wpływ na twórczość Nowosielskiego miała sztuka bizantyjska. Jest autorem polichromii w wielu cerkwiach, m.in. w Zawierciu, Gródku Białostockim, Kętrzynie, Warszawie, Górowie Iławieckim oraz ikonostasów i obrazów sakralnych. Przygotował dekoracje i kostiumy do sztuk w reż. Helmuta Kajzara - "Antygony" Sofoklesa i "Sędziów" Wyspiańskiego.

Pisał prace teoretyczne o ikonie i malarstwie

Pisał prace teoretyczne o ikonie i malarstwie.

Jerzy Nowosielski był doktorem honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego i laureatem Srebrnego Medalu "Cracoviae Merenti" przyznawanego za zasługi dla Krakowa.

Razem z żoną Zofią założył w 1996 r. Fundację Nowosielskich, która przyznaje nagrody młodym wyróżniającym się artystom.

W styczniu 2008 r. został uhonorowany Złotym Medalem Gloria Artis. W 2010 r. został laureatem Nagrody Polskiej Akademii Umiejętności im. Erazma i Anny Jerzmanowskich przyznanej mu "w uznaniu dla osiągnięć artystycznych oraz jego wytrwałej pracy na rzecz pojednania Kościołów i narodów". Już wówczas ze względu na stan zdrowia nie uczestniczył w uroczystości wręczenia nagrody.