W celu prawidłowego ustalenia wyniku finansowego danego roku obrotowego dokonuje się rozliczeń międzyokresowych kosztów. Wynikają one z sytuacji, gdy poniesione wydatki nie mogą być uznane za koszty danego okresu sprawozdawczego (czynne) lub kiedy tworzone są rezerwy na planowane wydatki (koszty), które faktycznie będą poniesione w przyszłych okresach (bierne).
Co do zasady, wszystkie podmioty ustalają koszty na dany okres sprawozdawczy, w tym i niektóre jednostki sektora finansów publicznych. Ewidencja kosztów prostych w tych jednostkach prowadzona jest na koncie 400 – Koszty według rodzajów. W celu uzyskania kompletnych danych o faktycznych kosztach poniesionych w okresie sprawozdawczym, należy na poniesione koszty, na które jeszcze nie otrzymano dokumentu, wystawić dowód księgowy, np. polecenie księgowania i na jego podstawie ująć w ewidencji kosztów tego okresu, którego dotyczy, jako dostawy niefakturowane.
Sposobem rozliczenia kosztów działalności danej jednostki w czasie jest rozliczenie międzyokresowe kosztów. Zgodnie bowiem z zasadą współmierności koszty powinny zostać ujęte w księgach rachunkowych w tym samym okresie sprawozdawczym, co osiągnięte przychody. Należy wyłączyć je z rozliczenia i ująć w ewidencji na koncie 640 – Rozliczenia międzyokresowe kosztów jako koszt przyszłych okresów.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.