Umowy, stosowane przez firmy zajmujące się dochodzeniem roszczeń, zawierają postanowienia, które nakazują wypłacenie pełnomocnikowi wynagrodzenia, nawet jeżeli ten nie wykona umowy. Postanowienia takie są niedozwolonymi klauzulami umownymi, których stosowanie jest zabronione.
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów coraz częściej znajduje niedozwolone postanowienia umowne w umowach stosowanych przez firmy, które świadczą profesjonalną pomoc prawną. Jednym z takich przykładów mogą być umowy, stosowane przez firmy zajmujące się dochodzeniem roszczeń, które zawierają postanowienia, których stosowanie jest zabronione
Odstąpienie od umowy
Zgodnie z jednym z takich postanowień firma ma prawo do pobrania odszkodowania równego prowizji, jeżeli konsument rozwiąże umowę bez nieuzasadnionej przyczyny lub firma zdecyduje się na rozwiązanie umowy z powodu naruszenia przez konsumenta postanowień umowy. Postanowienie to narusza interesy konsumentów, bowiem umowa w żadnym ze swoich paragrafów nie wyjaśnia, co oznacza sformułowanie: bez nieuzasadnionej przyczyny. Oznacza to, że określenie, kiedy taka nieuzasadniona przyczyna zachodzi, należy do przedsiębiorcy. Jest to jednak niezgodne z art. 3853 pkt 9 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym niedozwolone są postanowienia, które przyznają przedsiębiorcy uprawnienie do dokonywania wiążącej interpretacji umowy.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.