Nie jest dopuszczalne skazanie osoby, której nie przypisano zachowania odpowiadającego wszystkim znamionom danego typu czynu zabronionego określonego w ustawie – uznał Sąd Najwyższy. Wyrok wydano w odpowiedzi na kasację złożoną przez Stanisława Trociuka, zastępcę rzecznika praw obywatelskich.
Sprawa dotyczyła mężczyzny, który został skazany przez sąd rejonowy za kierowanie gróźb karalnych pod adresem innej osoby za pośrednictwem komunikatorów społecznych. Okoliczności sprawy nie budziły wątpliwości. Problemem było jednak to, że w sentencji wyroku zabrakło wskazania, że ofiara tego przestępstwa miała uzasadnione obawy co do prawdopodobieństwa spełnienia tych gróźb. Sąd okręgowy, do którego mężczyzna wniósł apelację, podtrzymał stanowisko sądu I instancji.
Kasacja zastępcy rzecznika praw obywatelskich
Kasację na rzecz skazanego zdecydował się wnieść zastępca RPO, który wskazywał, że w ramach postępowania sądowego doszło do rażącego naruszenia gwarancji wynikających z kodeksu postępowania karnego. Trociuk wskazał, że orzeczenie oparto jedynie na subiektywnym przekonaniu ofiary skazanego. Nie zbadano tego, czy istniało obiektywne uzasadnienie realności spełnienia gróźb i nie zawarto tej informacji w sentencji wyroku skazującego. Zdaniem zastępcy RPO można stąd wywieść, że zachowanie skazanego mężczyzny „nie wyczerpało wszystkich ustawowych znamion groźby karalnej, co spowodowało rażącą niesprawiedliwość wyroku”.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.