Intencją ustawodawcy nigdy nie było ograniczanie prawa obywateli do wysyłania pism do sądu jedynie do formy listu poleconego
Orzeczeniem z 30 grudnia 2024 r., sygn. akt II CSKP 1039/23, Sąd Najwyższy odrzucił z przyczyn formalnych skargę kasacyjną jako wniesioną po terminie, mimo że została ona wysłana przesyłką rejestrowaną przed jego upływem. Gdyby wykładnia prawa procesowego zaprezentowana w uzasadnieniu powyższego postanowienia została szerzej przyjęta, mogłoby się okazać, że wiele pism prawnych wysłanych do sądów w ostatnim dniu terminu nie odniesie zakładanego skutku prawnego. Problem dotyczy nie tylko ryzyka odrzucania wniosków czy środków zaskarżenia, lecz także przyjęcia, że pozwy nie przerwały biegu przedawnienia.
Dlaczego odrzucono skargę
Sprawa o sygn. akt II CSKP 1039/23 została rozstrzygnięta na podstawie stanu prawnego obowiązującego od 24 września 2021 r. do 30 czerwca 2023 r., gdy art. 165 par. 2 k.p.c. stanowił, że: „Oddanie pisma procesowego w formie przesyłki poleconej w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu”.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.