Aby odpowiedzieć na pytanie czy dodatek za dojazdy do pracy wchodzi do podstawy ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, musimy dokonać analizy § 6 i § 14 rozporządzenia Ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. z 1997 r. nr 2, poz. 14 ze zm.).
Dodatek za dojazdy do pracy
Jak wiadomo podstawą prawną regulującą stosunki pomiędzy pracownikiem a pracodawcą jest Kodeks pracy, niemniej jednak przepisy tej ustawy nie nakładają na pracodawcę obowiązku zwrotu kosztów dojazdów do pracy, bez względu na odległość, jaką musi pokonać pracownik. Niemniej jednak pracodawcy mogą z własnej inicjatywy wprowadzić rozwiązania, które w pewnym zakresie pozwolą na rekompensatę poniesionych kosztów na dojazdy. W takim przypadku sposób regulacji zwrotu kosztów dojazdu do pracy jest uregulowany w przepisach wewnątrzzakładowych np. w regulaminie pracy.
Dodatek za dojazdy do pracy a opodatkowanie
Jeśli w miejscu pracy będzie uregulowany dodatek z dojazdy do pracy i pracownik będzie z tego korzystał należy mieć na uwadze, że taka rekompensata zostanie zaliczona do przychodów ze stosunku pracy, a tym samym będzie podlegała opodatkowaniu. Wynika to z definicji przychodu ze stosunku pracy. W myśl art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592) za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Czy dodatek za dojazdy do pracy wchodzi do podstawy ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy?
Zgodnie z § 6 i 14 Rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. nr 2, poz. 14 ze zm.), wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego i ekwiwalent pieniężny za urlop ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy, z wyłączeniem:
- jednorazowych lub nieperiodycznych wypłat za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie,
- wynagrodzenia za czas gotowości do pracy oraz za czas nie zawinionego przez pracownika przestoju,
- gratyfikacji (nagród) jubileuszowych,
- wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, a także za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy,
- ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy,
- dodatkowego wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu zastępstwa sądowego,
- wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,
- kwoty wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę,
- nagród z zakładowego funduszu nagród, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, należności przysługujących z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej,
- odpraw emerytalnych lub rentowych albo innych odpraw pieniężnych,
- wynagrodzenia i odszkodowania przysługującego w razie rozwiązania stosunku pracy.
W związku z tym dodatek z tytułu dojazdów do pracy uwzględnia się w podstawie wymiaru wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego i ekwiwalentu za urlop.
Podstawa prawna
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (ostatnia zmiana: Dz.U. z 2009 r., Nr 174, poz. 1353)
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592)
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu