Ten dokument wpływa na wysokość emerytury. Kto go wyrzucił, może sobie pluć w brodę

W 2001 roku Polaków czekała prawdziwa rewolucja. Papierowe dowody osobiste przeszły do lamusa i musiały ustąpić miejsca plastikowym dowodom w formie poręcznych kart. Nowe dokumenty tożsamości zawierają jednak zdecydowanie mniej informacji o obywatelach niż stare książeczkowe, co dla wielu obywateli było oczekiwaną zmianą.

Polacy, którzy po zmianie dowodów osobistych zdecydowali się na ich zniszczenie, mogą sobie teraz pluć w brodę. Natomiast ci, którzy zachowali zielone książeczki na pamiątkę, powinni pędzić do ZUS i pokazać je, czym prędzej urzędnikowi.

Historia zatrudnia dobrze udokumentowana

Stare dowody osobiste, choć nie były może poręczne, zawierały dane, dzięki którym pracownicy ZUS mogą ponownie przeliczyć kapitał początkowy, a to ma bezpośredni wpływ na wysokość comiesięcznego świadczenia.

Jest to możliwe, bo w książeczkowych dowodach udokumentowana była historia zatrudnienia, a to w sytuacji, gdy nie mamy oficjalnych dokumentów potwierdzających czas odprowadzania składek emerytalnych, okazać się może kluczowym dowodem potwierdzającym lata pracy.

Jak powszechnie wiadomo na wysokość naszych emerytur wpływa bowiem nie tylko staż pracy oraz odprowadzane przez lata składki, ale też każdy oficjalny dokument potwierdzający naszą aktywność zawodową.

Książeczkowe dowody są w pełni akceptowalne przez urzędników w ZUS jako dokument potwierdzający przebieg naszej zawodowej kariery. Jeśli więc na dnie szuflady znajdziemy taki dowód, to już połowa sukcesu.

By ZUS na ich podstawie mógł ponownie przeliczyć wysokość kapitału początkowego musi być spełniony jeszcze jeden, ale za to kluczowy warunek. Dokument nie może być zniszczony, zawilgocony ani uszkodzony. Jeśli więc pieczątki lub odręczne notatki nie będą czytelne, ich weryfikacja będzie niezmiernie trudna albo niemożliwa.