Druga część komentarza do ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 963 ze zm.; dalej: ustawa), w której omówiono art. 10-19.
Artykuł 10 ustawy łączy się bezpośrednio z omawianym w poprzedniej części komentarza art. 7 dopuszczającym dobrowolne zgłoszenie się do ubezpieczeń emerytalno-rentowych i opłacanie na nie składek. W tym przepisie ustawodawca jednak zastrzegł, że opłacanie dobrowolnych składek przez okres powyżej 10 lat nie zapewni ustawowej minimalnej emerytury, jeśli stan konta ubezpieczonego nie będzie na to pozwalał. Nie oznacza to jednak, że tego rodzaju składek nie można opłacać dłużej. Można to robić dowolnie długo, jednak bez gwarancji wysokości świadczeń.
Artykuł 11 ustawy określa zasady podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, które w przeciwieństwie do pozostałych rodzajów ubezpieczeń społecznych w większości przypadków jest dobrowolne. Obowiązek odprowadzania składek dotyczy tylko płatników rozliczających pracowników (z wyjątkiem prokuratorów), członków spółdzielni rolniczych (kółek rolniczych) i osób odbywających służbę zastępczą. Prawo do dobrowolnego zgłoszenia się do ubezpieczenia chorobowego mają niektóre kategorie ubezpieczonych określonych w art. 6 ust. 1 ustawy, np. prowadzący pozarolniczą działalność, niektóre zaś, jak np. członkowie rad nadzorczych, są takiego prawa pozbawione.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.