Wyjazd pracownika stanowi oddelegowanie, a nie podróż służbową, jeżeli trwa powyżej trzech miesięcy. Nie przysługują mu wtedy diety.
Wykonywanie przez pracownika obowiązków służbowych poza stałym miejscem pracy określane jest zazwyczaj mianem podróży służbowej lub delegacji (oddelegowania). W praktyce pojęcia te używane są zamiennie, mimo iż zakwalifikowanie wyjazdu pracownika jako podróży służbowej bądź oddelegowania pociąga za sobą odmienne skutki prawne. W szczególności, w zależności od kwalifikacji prawnej danego wyjazdu, pracodawca będzie zobowiązany do wypłaty pracownikowi diety i innych świadczeń związanych z podróżą służbową.
Termin oddelegowania
Zgodnie z art. 775 kodeksu pracy podróżą służbową jest wykonywanie przez pracownika na polecenie pracodawcy zadań służbowych poza stałym miejscem pracy, w terminie i państwie określonym przez pracodawcę. W konsekwencji, podróż służbowa charakteryzuje się trzema elementami: świadczeniem pracy poza stałym miejscem pracy, co do zasady określonym w umowie o pracę; odbywaniem owej podróży na polecenie pracodawcy i wykonywaniem w czasie wyjazdu zadań służbowych. Wszystkie te cechy muszą wystąpić łącznie (wyrok Sądu Najwyższego z 22 lutego 2008 r., I PK 208/07). Przepisy prawa pracy nie precyzują natomiast terminu oddelegowania. W tym miejscu należy posiłkować się definicją zawartą w dyrektywie 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, zgodnie z którą za pracownika oddelegowanego uznaje się pracownika, który przez ograniczony czas wykonuje swoją pracę na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, niż państwo, w którym zwyczajowo pracuje.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.