Zakaz konkurencji: Data wypłaty odszkodowania powinna być w umowie

Spółka zawarła z pracownikiem umowę o zakazie konkurencji, który miał obowiązywać go po ustaniu stosunku pracy. Określono w niej zakres zobowiązań pracownika, ale pominięto kwestie dotyczące przysłygującego pracownikowi odszkodowania. Po rozwiązaniu umowy powstał spór co do wysokości odszkodowania i terminu jego wypłaty.

Brak ustalenia w umowie wysokości należnego pracownikowi odszkodowania w związku z zakazem konkurencji obowiązującym po rozwiązaniu umowy oznacza, że w wypadku ustania stosunku pracy służyć mu będzie tzw. odszkodowanie gwarancyjne, przewidziane w przepisie art. 101² par. 3 k.p. Wynosi ono 25 proc. wynagrodzenia otrzymywanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji. Odszkodowanie przysługuje także wtedy, gdy pracodawca zwalnia pracownika z przestrzegania umówionego wcześniej zakazu konkurencji. Sąd Najwyższy w wyroku z 17 grudnia 2001 r. (I PKN 742/00) stwierdził, że „wykładnia art. 101² par. 2 k.p. jest już w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalona, a treść normatywna tego przepisu nie budzi wątpliwości i rozbieżności w judykaturze. Przyjmuje się mianowicie, że ustanie obowiązywania zakazu konkurencji dotyczy tylko zobowiązania, jakie przyjął na siebie pracownik w umowie o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, a nie zobowiązania pracodawcy do wypłaty odszkodowania”.