Powszechną praktyką pracodawców jest jednostronne zwalnianie pracowników z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, w szczególności w okresie wypowiedzenia. Czy jest to zgodne z prawem?
Kodeks pracy nie przewiduje możliwości jednostronnego zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Dotychczasowe orzecznictwo uznawało takie zwolnienie za dopuszczalne, jeśli przemawiało za tym dobro pracodawcy i nie dochodziło do naruszenia interesów pracownika (np. wyrok z 24 września 2003 r., I PK 324/02). W praktyce zwykle aprobowano takie zwolnienie, gdy pracownik zachowywał prawo do wynagrodzenia.
Nowsze orzecznictwo Sądu Najwyższego (wyrok z 4 marca 2009 r., II PK 202/08) zaostrza kryteria dopuszczalności jednostronnego zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy przez pracodawcę. We wskazanym orzeczeniu SN stwierdził, że pracodawca nie może według własnego jednostronnego i swobodnego uznania zwolnić pracownika z obowiązku pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, gdyż nie ma do tego podstawy prawnej. W dalszej części uzasadnienia sąd wskazał jednak, że zupełnie wyjątkowo i z najwyższą ostrożnością można utrzymywać, iż pracownik zostaje skutecznie zwolniony z podstawowego pracowniczego obowiązku świadczenia pracy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.