Pracownik firmy, która uznała jego stanowisko za pracę w szczególnych warunkach, może nie otrzymać wcześniejszej emerytury. ZUS jej odmówi, gdy nie była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
ZUS odmówił pracownikowi prawa do emerytury w obniżonym wieku (55 lat) z tytułu pracy w szczególnych warunkach wymienionej w dziale IV poz. 9 wykazu B – załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Argumentował, że ubezpieczony nie wykazuje 20-letniego okresu zatrudnienia przy tego rodzaju pracach.
Od decyzji ZUS pracownik odwołał się do sądu I instancji. Ten ustalił, że zasadniczą część pracy wykonywał on w pomieszczeniu biurowym, a jedynie część dniówki roboczej poświęcał na dozór nad pracownikami wykonującymi pracę bezpośrednio przy przeróbce mechanicznej węgla (praca w szczególnych warunkach). W ocenie sądu czas pracy ubezpieczonego w biurze przy prowadzeniu dokumentacji nie może zostać uznany za pracę wykonywaną bezpośrednio przy przeróbce mechanicznej węgla. Sąd wskazał, że nie jest też istotne, iż zajmowane przez pracownika stanowisko inspektora zbytu węgla i inspektora ekspedycji zostało określone przez zakład jako pracę w szczególnych warunkach. Sąd uznał, że pracownik nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zatrudnienia w szczególnych warunkach. Oddalił więc odwołanie pracownika.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.