Podatnik nie musi dostarczać fiskusowi odrębnych dokumentów dla każdej nieściągalnej wierzytelności, którą chciałby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu – orzekł WSA w Warszawie.
Co do zasady, nieściągalne wierzytelności mogą być kosztem uzyskania przychodu, jeżeli spełnione zostaną naraz trzy warunki określone w art. 16 ust. 2 ustawy o CIT. Są nimi: zaliczenie wierzytelności do przychodów należnych w prowadzonej działalności gospodarczej, brak przedawnienia wierzytelności i jej odpowiednie udokumentowanie. Właśnie ten trzeci wymóg stał się przedmiotem sporu między spółką z o.o. a fiskusem.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.