Podstawowym aktem prawnym regulującym opodatkowanie dochodów osób fizycznych jest ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.). Dla kilku grup przychodów przewidziane zostały jednak dodatkowe formy opodatkowania, które określa komentowana ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dalej: ustawa o ryczałcie.
Przewiduje ona opodatkowanie podatkiem, którego wysokość z grubsza tylko odpowiada dochodom osiąganym przez osoby fizyczne. Przejawia się to opodatkowaniem samych tylko przychodów osiąganych przez podatników (w przypadku ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych) lub opodatkowaniem według określonych przepisami stawek kwotowych (w przypadku opodatkowania w formie karty podatkowej oraz ryczałtu od przychodów osób duchownych). I choć wiele stawek jest niższych niż przy opodatkowaniu na zasadach ogólnych, to jednak warto dokładnie poznać zasady ich stosowania, gdyż przy rozliczeniu nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów, co w efekcie niekiedy może sprawić, że forma ryczałtowa wcale nie jest korzystna.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.