Dostawa gruntów i budynków to dwie różne dostawy

Sprawa dotyczyła województwa, które realizowało inwestycję kolejową. W związku z tym nabyło ono działki gruntu od Skarbu Państwa (zwolnione lub wyłączone z VAT) i od miasta (objęte 23 proc. VAT). Użytkownikiem gruntu stała się spółka akcyjna, której jedynym akcjonariuszem było województwo. Za jego zgodą wybudowała ona infrastrukturę kolejową z nowymi budynkami i budowlami. Wszystkie te nieruchomości województwo postanowiło wnieść aportem do tej spółki.

Uważało, że zastosowanie będzie mieć w tym wypadku zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Wprawdzie przepis ten zwalnia z VAT dostawę budynku lub budowli, ale – jak argumentowało województwo – skoro z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT wynika, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli związanych trwale z gruntem z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to znaczy, że również dostawa gruntu jest zwolniona z podatku. Opodatkowany będzie więc jedynie aport niezabudowanych działek.

Innego zdania był dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy. Stwierdził, że zwolnienia nie będzie, bo województwo de facto wniesie same działki. Naniesienia na nich, czyli infrastruktura, budynki i budowle są już własnością spółki. Aport gruntów nie będzie więc wiązał się z przeniesieniem prawa do rozporządzenia naniesieniami jak właściciel.

Stanowisko to podzieliły sądy. WSA w Gdańsku wyjaśnił, że w świetle ustawy o VAT dostawa gruntów i budynków to dwie różne dostawy. Co prawda art. 29a ust. 8 ustawy o VAT każe wyłączyć z podstawy opodatkowania wartość gruntu, ale przepis ten nie ma zastosowania w tej sprawie. Województwo wnosi bowiem jedynie grunt, ponieważ tylko co do niego przenosi prawo do rozporządzania jak właściciel.

Uzasadniając wyrok NSA, sędzia Roman Wiatrowski zastrzegł, że nie chodzi tu o prawo własności, a o ekonomiczne władztwo. Potwierdził, że aport dotyczy jedynie gruntów i jest opodatkowany 23 proc. VAT. 

Wyrok NSA z 31 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 1771/16.