Podczas konferencji CI2026, 18th International Conference on Cochlear Implants and other Implantable Technologies w Warszawie, wielokrotnie powracało pytanie o to, jak będzie wyglądało leczenie ubytku słuchu za pięć czy dziesięć lat. Zdaniem prof. Wolf-Dieter Baumgartnera, odpowiedź jest już dziś częściowo widoczna: roboty chirurgiczne, sztuczna inteligencja oraz terapie genowe przestają być eksperymentem i coraz szybciej stają się elementem codziennej praktyki klinicznej.
– Nasza ręka nie potrafi pracować stabilnie w mikrometrach przez kilka minut. Robot potrafi – mówił w studiu DGP prof. Baumgartner.
Jest on związany z Medical University of Vienna oraz Karolinska University Hospital, i należy do najbardziej doświadczonych chirurgów implantów słuchowych w Europie. W swoim dorobku ma niemal 3 tys. operacji aktywnych implantów ucha, w tym wiele pionierskich zabiegów wykonywanych po raz pierwszy na świecie.
Niedosłuch dotyczy milionów, w tym Polaków
Jeśli idzie o skalę problemu zaburzeń słuchu, profesor podkreślał, że problem jest znacznie większy, niż większość społeczeństwa sobie uświadamia. Jak wskazywał, około 30 proc. populacji doświadcza różnego rodzaju problemów ze słuchem – od lekkich zaburzeń wymagających aparatów słuchowych, po głęboką głuchotę kwalifikującą do implantów ślimakowych. Zwracał uwagę, że pacjentami są zarówno noworodki z wrodzonym niedosłuchem, jak i dorośli, którzy tracą słuch w wyniku infekcji, urazów czy w sposób nagły. W jego ocenie sama Polska potrzebuje rocznie od 1000 do 1500 implantów ślimakowych, aby odpowiadać na realne potrzeby pacjentów.
Terapia genowa i robotyka
Pytany o najbardziej przełomowe kierunki badań, prof. Baumgartner wskazał przede wszystkim terapię genową. Jak tłumaczył, w ostatnich latach przeprowadzono pierwsze próby leczenia niektórych genetycznych postaci głuchoty poprzez bezpośrednią ingerencję w materiał genetyczny.– To obecnie jeden z najgorętszych tematów w świecie medycyny słuchu — podkreślał i zaznaczał, że badania nad terapią genową były szeroko dyskutowane również podczas CI2026, ponieważ mogą w przyszłości pozwolić nie tylko kompensować utratę słuchu, ale faktycznie leczyć jej przyczynę.
Drugim obszarem, który według eksperta będzie redefiniował współczesną otologię, jest chirurgia robotyczna. Prof. Baumgartner tłumaczył, że wszczepienie elektrody implantu wymaga niezwykłej precyzji. Podczas kilku minut operacji ruch narzędzia powinien być mniejszy niż jedna setna milimetra, czego człowiek fizycznie nie jest w stanie utrzymać przez dłuższy czas. Użycie robotów może przełożyć się na lepsze zachowanie struktur ucha wewnętrznego i lepsze wyniki leczenia.
Trzecim kierunkiem rozwoju są w pełni implantowalne implanty ślimakowe. Profesor wskazywał, że technologia ta znajduje się już na etapie badań klinicznych prowadzonych m.in. w Austrii i Polsce. Jak zaznaczał, urządzenia działają bardzo dobrze i mogą w niedalekiej przyszłości stać się standardem terapii. W praktyce oznaczałoby to brak zewnętrznych procesorów i możliwość funkcjonowania bez widocznych elementów urządzenia.
Warszawa i Wiedeń jako centra światowej implantologii
W rozmowie wielokrotnie powracał temat współpracy polsko-austriackiej. Prof. Baumgartner przypominał, że współpracuje z zespołem prof. Henryka Skarżyńskiego od połowy lat 90., a relacje między Wiedniem a Kajetanami należą dziś do najważniejszych partnerstw w europejskiej implantologii słuchowej. W jego ocenie zarówno Polska, jak i Austria są postrzegane jako centra o wyjątkowo wysokich kompetencjach chirurgicznych.
Podkreślał przy tym, że współczesna medycyna wymaga coraz większych nakładów finansowych, których nie są w stanie samodzielnie udźwignąć państwa i uniwersytety.– Międzynarodowa współpraca jest dziś absolutnie konieczna – zaznaczał.
Na tle wielu innych krajów Austria wyróżnia się – według profesora – wyjątkowo szerokim dostępem do leczenia. Jak wyjaśniał, każdy mieszkaniec kraju, niezależnie od obywatelstwa czy statusu zawodowego, ma bezpłatny dostęp do nowoczesnej opieki słuchowej. Obejmuje to zarówno implanty ślimakowe, jak i implanty obustronne czy zaawansowane aparaty słuchowe. Jednocześnie profesor zwracał uwagę, że nawet najlepiej zorganizowany system nie rozwiązuje wszystkich problemów. W Austrii istotnym wyzwaniem pozostaje opóźniona diagnostyka wśród migrantów i uchodźców. Jak podkreślał, medycyna ma swoje granice biologiczne – im później rozpocznie się terapię, tym trudniej osiągnąć pełny efekt leczenia.
Zapraszamy do obejrzenia rozmowy.
KR
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu