Ponad 961 tys. osób, które uciekły z Ukrainy, ma w Polsce nadaną ochronę czasową. To jeden z najwyższych wyników w UE

Ponad 961 tys. osób, które uciekły z Ukrainy, ma w Polsce nadaną ochronę czasową

Na 30 czerwca 2026 r. 4,41 mln obywateli państw trzecich, którzy uciekli z Ukrainy, posiadało status ochrony czasowej w UE. W porównaniu ze stanem na koniec maja 2026 r. łączna liczba osób z Ukrainy objętych ochroną czasową wzrosła o 24 380 (wzrost o 0,6 proc.).

Krajami UE, w których przebywała największa liczba beneficjentów ochrony czasowej z Ukrainy, były Niemcy (1 286 230 osób; 29,2 proc. ogółu UE), Polska (961 170; 21,8 proc.) i Czechy (390 810; 8,9 proc.)

Wśród krajów UE liczba osób objętych ochroną czasową wzrosła w 24 krajach, a w 3 innych spadła. Największy bezwzględny wzrost odnotowano w:

• Włoszech (4 115 osób; wzrost o 8,8 proc.),
• Czechach (3 835 osób; wzrost o 1,0 proc.),
• Niemczech (2 960 osób; wzrost o 0,2 proc.).

Największe spadki odnotowano w Polsce (6 335 osób; spadek o 0,7 proc.), Belgii (35 osób; spadek o 0,04 proc.) i Irlandii (15 osób; spadek o 0,01 proc,).

Większość beneficjentów ochrony czasowej to kobiety i dzieci

Najwyższy wskaźnik liczby beneficjentów ochrony czasowej na tysiąc osób odnotowano w Czechach (35,8), na Słowacji (27,2) i na Cyprze (26,8), podczas gdy w UE wskaźnik ten wyniósł 9,8.

Na dzień 30 czerwca 2026 r. obywatele Ukrainy stanowili 98,5 proc. beneficjentów ochrony czasowej w UE. Wśród innych obywateli państw trzecich objętych ochroną tymczasową w UE, byli Rosjanie (11 840 osób; 0,3 proc.), Nigerczycy (4 715 osób; 0,1 proc.) i Azerowie (4 375 osób; 0,1 proc.).

Dorosłe kobiety stanowiły 43,4 proc. beneficjentów, z czego 53,8 proc. było w wieku 35–64 lat. Nieletni stanowili prawie jedną trzecią (29,6 proc.), a dorośli mężczyźni nieco ponad jedną czwartą (27 proc.) ogółu. Chłopcy i dziewczynki poniżej 18. roku życia stanowili odpowiednio 15,7 proc. i 14 proc.

42 820 nowych decyzji o przyznaniu ochrony tymczasowej w czerwcu. W Polsce największy spadek

W czerwcu kraje UE wydały 42 820 nowych decyzji o przyznaniu ochrony tymczasowej, czyli o 3 920 więcej w porównaniu z majem 2026 r. Spośród państw członkowskich 9 krajów wydało mniej decyzji w czerwcu 2026 r. w porównaniu z majem 2026 r. Trzy największe spadki odnotowano:

• w Polsce (-2 170),
• na Cyprze (-520),
• we Włoszech (-165).

18 krajów UE wydało więcej decyzji w czerwcu 2026 r. niż w maju 2026 r., przy czym największe bezwzględne wzrosty odnotowano w Niemczech (1 825), Czechach (1 470) i Bułgarii (870).

Patrząc całościowo na drugi kwartał 2026 r., kraje UE wydały 138 045 nowych decyzji o przyznaniu ochrony tymczasowej. W porównaniu z pierwszym kwartałem 2026 r. liczba ta spadła o 26 760 (spadek o 16,2 proc.).

Od kwietnia do czerwca spadek zanotowało w 14 państw UE, przy czym 3 największe spadki bezwzględne odnotowano w Niemczech (spadek o 21 010 decyzji), Polsce (spadek o 11 325 decyzji) i Czechach (spadek o 1 200 decyzji). 13 krajów UE wydało więcej decyzji, a 3 największe wzrosty odnotowano na Słowacji (wzrost o 2 365 decyzji), w Bułgarii (wzrost o 2 215 decyzji) i Grecji (wzrost o 1 315 decyzji).

Ochrona tymczasowa dla uciekających z Ukrainy w UE

Od początku rosyjskiej agresji w lutym 2022 r. państwa UE udzieliły tymczasowej ochrony 7,2 mln osób uciekających z Ukrainy. Od marca 2022 r. Polska (2 165 500 decyzji, 30,2 proc. ogółu uchodźców w UE), Niemcy (1 637 505, 22,8 proc.) i Czechy (773 380, 10,8 proc.) wydały prawie dwie trzecie (63,8 proc.) tych decyzji.

4 marca 2022 r. Rada Europejska jednogłośnie przyjęła decyzję wykonawczą wprowadzającą tymczasową ochronę dla osób uciekających z Ukrainy w następstwie rosyjskiej agresji na Ukrainę, która rozpoczęła się 24 lutego 2022 r. Od tego czasu była dwukrotnie przedłużana.

Ochrona tymczasowa to procedura udzielana wyłącznie w przypadku masowego napływu lub zbliżającego się masowego napływu osób przesiedlonych z państw trzecich, które nie mogą powrócić do kraju pochodzenia. Osobom tym udziela się natychmiastowej i tymczasowej ochrony, zwłaszcza jeśli istnieje ryzyko, że system azylowy nie będzie w stanie obsłużyć napływu bez negatywnego wpływu na jego sprawne funkcjonowanie, w interesie osób zainteresowanych oraz innych osób ubiegających się o ochronę.

Jest zgoda na przedłużenie mechanizmu dla uciekających z Ukrainy. Są wyjątki

26 czerwca 2026 r. Komisja Europejska zaproponowała przedłużenie o kolejny rok, czyli do 4 marca 2028 roku, obowiązywania przepisów ustanawiających tymczasową ochronę dla osób uciekających przed rosyjską agresją. Jak oceniła KE, w ten sposób możliwe jest wspieranie Ukrainy tak długo, jak będzie to konieczne. - Potrzeba zapewnienia ochrony osobom uciekającym z Ukrainy pozostaje oczywista – podkreśla KE.

Na takie rozwiązanie musiały zgodzić się jednak państwa członkowskie UE. Wstępną zgodę ambasadorowie krajów unijnych wyrazili już na początku lipca. Jednak oficjalne zaakceptowanie nowych zapisów nastąpiło niecały miesiąc później z końcem miesiąca. Decyzję skomentował komisarz Unii Europejskiej ds. wewnętrznych i migracji Magnus Brunner. Jak ocenił, decyzja „odzwierciedla wsparcie UE dla narodu ukraińskiego”.

Jednak, już na etapie przygotowywania przedłużenia w Komisji Europejskiej, zdecydowano się na jedną zmianę. Chodzi o ograniczenie możliwości ubiegania się o ochronę tymczasową przez osoby, które nie uzyskały zezwolenia władz ukraińskich na opuszczenie Ukrainy ze względu na obowiązki wojskowe. - Biorąc pod uwagę zmieniające się potrzeby obronne Ukrainy, tymczasowa ochrona będzie przyznawana wyłącznie tym, którzy wypełnią swoje zobowiązania wojskowe na Ukrainie – tłumaczyły unijne instytucje.

Ograniczenie to będzie dotyczyć wyłącznie nowych wnioskodawców o tymczasową ochronę. Nie będzie ono dotyczyć osób, które już korzystają z tymczasowej ochrony w UE. W praktyce, aby uzyskać tymczasową ochronę, osoby przesiedlone z Ukrainy będą musiały udowodnić wypełnienie obowiązków wojskowych. Na przykład, można to zrobić, okazując paszport ze stemplem wyjazdowym wydanym przez władze ukraińskie, potwierdzający legalne opuszczenie Ukrainy i tym samym wypełnienie obowiązków wojskowych. Innym sposobem będzie okazanie dokumentu, w formie papierowej lub elektronicznej, potwierdzającego zwolnienie z obowiązku wojskowego lub jego wypełnienie.