Sędziowie ocenią, czy przepisy obowiązujące do końca 2023 r., zabraniające podejmowania jakiejkolwiek pracy osobom, które otrzymują świadczenie pielęgnacyjne za opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, nie naruszały konstytucji.
W Trybunale Konstytucyjnym (TK) została zarejestrowana skarga konstytucyjna (SK 33/25) dotycząca wymogu, który przez wiele lat warunkował prawo do otrzymywania świadczenia pielęgnacyjnego. Była nim konieczność rezygnacji z zatrudnienia oraz wykonywania pracy zarobkowej przez opiekuna niepełnosprawnego krewnego. Wprawdzie od 1 stycznia 2024 r. zakaz łączenia świadczenia pielęgnacyjnego z aktywnością zawodową został zniesiony, ale nie dla osób, którym przyznano pomoc finansową przed tą datą. Dlatego ewentualny wyrok stwierdzający niekonstytucyjność przepisów – o ile TK zdecyduje się orzekać w tej sprawie mimo ich zmiany – może tym osobom otworzyć drogę do dorabiania.
Albo świadczenie pielęgnacyjne albo praca
Skargę konstytucyjną złożył mężczyzna sprawujący opiekę nad niepełnosprawną matką. W momencie wnioskowania o świadczenie pielęgnacyjne pełnił on funkcję prezesa jednoosobowego zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. I chociaż nie miał podpisanej umowy o pracę ani umowy cywilnoprawnej, a także nie otrzymywał wynagrodzenia, to organy administracji oraz sądy administracyjne uznawały, że działalność skarżącego mieści się w definicji zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej. Artykuł 17 ust. 1 ustawy z 28 listopada 2023 r. (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 323 ze zm.) zakładał zaś, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeśli opiekun nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia bądź innej pracy zarobkowej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.