Zakwestionowanie neosędziego nie musi oznaczać wypuszczenia podejrzanych

Orzeczenie zapadło na skutek zażaleń, jakie podejrzani wnieśli na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach o przedłużeniu tymczasowego aresztu. Jedno z nich zawierało zarzut wystąpienia w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, związanej z tym, że SO orzekał w składzie złożonym z sędziego wadliwie powołanego. Katowicki SA uznał zarzut ten za trafny. Jak bowiem zauważył, sędzia orzekający w I instancji został powołany na wniosek obecnej, niekonstytucyjnej Krajowej Rady Sądownictwa. Na tym jednak nie poprzestał. Przeanalizował bowiem także ścieżkę zawodową sędziego. Zauważył, że wniosek o jego powołanie KRS przedstawiła prezydentowi w lutym 2023 r., a więc już po tym, jak Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał orzeczenia odnoszące się do sytuacji sędziów Sądu Najwyższego zasiadających w różnych izbach. SA podkreślił, że Strasburg przesądził, że brak niezależności obecnej KRS zasadniczo skutkuje wadami podważającymi niezależność i bezstronność każdego sądu. Dlatego też, czytamy w niedawno opublikowanym uzasadnieniu postanowienia, ktoś, kto w takich warunkach „decyduje się przyjąć nominację na wyższe stanowisko służbowe, wystawia sobie, co Sąd stwierdza z przykrością, złe świadectwo”. I dalej: „tego typu postąpienie pozwala bowiem postronnemu obserwatorowi zakładać, że ów sędzia nie będzie zważał na prawo obywatela do rzetelnego procesu sądowego, kiedy na szali znajdzie się możliwość zaspokojenia przez niego własnych ambicji, chociażby zawodowych”.