Tego świadczenia pracodawcy nie chcę wypłacać nowym pracownikom. Pozbawiają ich pieniędzy, do których mają oni prawo

Zbliżają się wakacje, co oznacza, że wielu pracodawców tworzących zakładowy fundusz świadczeń socjalnych będzie wypłacało osobom uprawnionym, najczęściej pracownikom, świadczenia na rzecz wypoczynku. Potocznie są one nazywane wczasami pod gruszą, jednak w zależności od tego, co zostanie zapisane w regulaminie wewnątrzzakładowym, mogą nazywać się bardzo różnie. Tym co je łączy jest związek z wypoczynkiem i uzależnienie od kryterium socjalnego.

Tego świadczenia pracodawcy nie chcę wypłacać nowym pracownikom

Jak wiadomo, choć ustawodawca w przepisach ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych określił ramy działalności socjalnej pracodawców, to jednocześnie nałożył na nich obowiązek określenia w regulaminach zasad i warunków korzystania z usług i świadczeń finansowanych z funduszu oraz zasad przeznaczania środków funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej. Wypełniające ten obowiązek pracodawcy często zapominają, że muszą robić to w granicach przyznanego im upoważnienia, a więc m.in. nie mogą zmieniać zasad już określonych przez ustawodawcę. Dotyczy to między innymi określania grona osób uprawnionych do korzystania z funduszu i ustalania kryteriów przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokości dopłat z funduszu. Problemem, który często pojawia się na tym tle w praktyce jest ograniczanie prawa do świadczeń nowym pracownikom. Pracodawcy często wprowadzają pewien okres wyczekiwania na prawo do świadczeń wskazując w regulaminach, że można się o nie ubiegać na przykład dopiero po przepracowaniu 6 czy 12 miesięcy. Czasami też, choć takiego zapisu w regulaminie nie ma, w praktyce pracownik spotyka się z odmową przyznania świadczenia, a nawet odmową prawa do złożenia wniosku o jego przyznanie. Trzeba z całą stanowczością podkreślić, że tego rodzaju działania są niezgodne z przepisami ustawy o ZFŚS, a postępujący tak pracodawcy łamią prawa pracowników i pozbawiają ich pieniędzy, o które mają oni prawo się ubiegać.

POLECAMY: Sama umowa już nie wystarczy. Dla PIP będzie się liczyć to, jak wygląda współpraca w praktyce

Pracownicy mają prawo do tych pieniędzy

Jak wynika z art. 2 pkt 5 ustawy o ZFŚS, osobami uprawnionymi do korzystania z funduszu są pracownicy i ich rodziny, emeryci i renciści – byli pracownicy i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał, w regulaminie, prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z funduszu. Jednocześnie na podstawie art. 8 ustawy o ZFŚS, przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej. Jak już wskazano, pracodawcy nie mają prawa modyfikować grona osób uprawnionych do korzystania z funduszu. Oznacza to, że każdy pracownik od dnia uzyskania tego statusu, a więc od dnia nawiązania stosunku pracy, znajduje się w gronie osób uprawnionych do korzystania z niego. Ma więc prawo ubiegać się o przyznanie mu świadczenia przewidzianego w regulaminie obowiązującym u pracodawcy. Jednocześnie pracodawca rozpatrując wniosek złożony przez pracownika nie może stosować innych kryteriów niż kryterium socjalne, co oznacza, że zakładowy staż pracy nie może w tym wypadku mieć wpływu na podejmowaną przez niego decyzję dotyczącą przyznania pracownikowi prawa do świadczenia. Innymi słowy, każdy pracownik, nawet ten zatrudniony tuż przed wakacjami, ma prawo ubiegać się o przyznanie świadczenia związanego z wypoczynkiem, jeśli tylko tego rodzaju świadczenie jest na podstawie regulaminu dostępne dla osób uprawnionych w ramach funduszu działającego w jego zakładzie pracy. Pracodawcy nie mają prawa odmawiać przyjęcia od takich pracowników wniosku o świadczenie, a rozpatrując go nie mogą kierować się kryterium zakładowego stażu pracy.