Czy w kraju bez systemu emerytalnego można cieszyć się życiem w podeszłym wieku?

Aby znaleźć słowo na określenie sytuacji polskiego systemu emerytalnego, należy przyjrzeć się statystykom. Wedle prognozy opracowanej przez ZUS w nadchodzącym 2014 r. deficyt Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przekroczy 67 mld zł, co trzeba będzie uzupełnić dotacją z budżetu państwa. Zaledwie cztery lata później kwota ta wzrośnie do 83 mld zł. Potem zaś, gdy klęska demograficzna się pogłębi, może być tylko gorzej. Dodawszy do tego kompletną porażkę programu OFE, z którymi nie wiadomo, co zrobić, stan systemu emerytalnego można opisać jako przedagonalny. Wprawdzie przedśmiertne drgawki potrwają jeszcze dość długo, ale pokolenie dzisiejszych czterdziestolatków powinno powoli przygotowywać się do życia w świecie bez emerytur. Tu mogą się bardzo przydać doświadczenia przodków, którym przecież udawało się przetrwać w takiej rzeczywistości i nawet umierać nie śmiercią głodową, lecz z powodu podeszłego wieku.