Andrzej Krajewski

Przejmowanie się procedurami, czy bezpieczeństwem ludzi nigdy nie było radziecką specjalnością, nawet gdy rzecz dotyczyła broni biologicznej zdolnej zabić sporą część mieszkańców świata.

Receptą na gospodarcze niedomagania Francji stali się w XX w. imigranci. Zapraszając do republiki miliony przybyszy, zakładano, że każdy z nich w końcu zapragnie stać się Francuzem. I nawet na początku to się udawało.

Administracja Warrena Hardinga przeszła do historii jako najbardziej skorumpowany rząd, jaki kiedykolwiek sprawował władzę w USA. Ale Donald Trump i jego ludzie bardzo się stają się to zmienić.

Pełną sukcesów prezydenturę Charlesa de Gaulle przerwał bunt studentów, do którego dołączyli inni Francuzi. Stało się to w momencie, gdy ich kraj odzyskiwał swą mocarstwową pozycję w Europie, ale protestujący twierdzili, że oni nic z tego nie mają.

Pełną sukcesów prezydenturę Charlesa de Gaulle przerwał bunt studentów, który porwał także związkowców. Stało się to w momencie, gdy Francja odzyskała mocarstwową pozycję w Europie, lecz protestujący twierdzili, że oni nic z tego nie mają.

Olbrzymia przewaga sił powietrznych dawała zachodnim Aliantom nadzieję, że pokonają III Rzeszę przy pomocy lotnictwa. Jednak równanie z ziemią całych miast nie zmusiło Hitlera do kapitulacji.

Przekształcenie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w federalne państwo było w 1965 r. strategicznym celem Komisji Europejskiej, kierowanej przez Waltera Hallsteina. Ale prezydent de Gaulle nie negocjował tylko wywrócić stolik.

Wielkiej Brytanii nigdy nie udało się przezwyciężyć problemu, który trapił go od końca XIX w.: przedsiębiorstwa były zbyt małe i ubogie kapitałowo, by podbijać światowe rynki. A sektor finansowy, którego symbolem stało się City, inwestował globalnie, pomnażając zyski poza granicami i trzymając się z dala od rodzimego przemysłu.