Z wyjątkiem przepisów ustawy antykryzysowej brak jest regulacji ustalającej maksymalny okres, na jaki może być zawarta umowa o pracę na czas określony. Czy rzeczywiście strony mają tu całkowitą swobodę?
Artykuł 33 k.p. pozwala stronom stosunku pracy na zastrzeżenie w umowie na czas określony dwutygodniowego terminu wypowiedzenia, jeżeli umowa zawierana jest na okres dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis ten daje możliwość szybszego rozwiązania stosunku pracy niż przy zawarciu umowy na czas nieokreślony, gdzie okres wypowiedzenia przy zatrudnieniu dłuższym niż 3 lata wynosi aż 3 miesiące.
Zastrzeżenie dwutygodniowego okresu wypowiedzenia umowy i zawarcie jej na okres np. 12 lat może zostać uznane za próbę obejścia prawa. Sąd Najwyższy wypowiedział się w tej kwestii w wyrokach z 7 września 2005 r. (II PK 294/04) oraz 25 października 2007 r. (II PK 49/07), w których stwierdził niedopuszczalność zawarcia wieloletniej umowy o pracę na czas określony z zastrzeżeniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia, jeżeli ma to służyć jedynie zapewnieniu pracodawcy możliwości szybkiego rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem. Wówczas na podstawie art. 8 k.p. postanowienia umowy dotyczące czasu jej trwania mogą zostać uznane za niezgodne z zasadami współżycia społecznego oraz społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa. Prowadzi to do uznania takiej umowy za umowę zawartą na czas nieokreślony.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.